Het einde van het jaar nadert, en ik ben doodmoe….
De laatste twee maand was de meest hectische periode uit ons leven: de lancering van project 1 van Gert, de instaphulp voor mindervaliden…
Schitterend, briljant, ik heb er geen andere woorden voor.
Maar ik kan wel zeggen dat we de meest flexibele ouders zijn geweest: ma kun je dit nog doen, dan dat nog vlug… en ondertussen moest ons werk ook gebeuren…
En dan ja, de bedenkers….waarin Gert met zijn Unilevel toch doorgestoten is.
Wat hij wilde bereiken heeft hij bereikt: zorgen dat de Unilevel bekend geraakt.
En als we dan zien hoe iedereen van ons gezin, inclusief onze oudste zich heeft ingespannen voor Gert, dan kan ik alleen maar zeggen: wat zijn we gezegend met onze jongens.
Dit mag ook gezegd worden…
En ondertussen gaan de plannen met de ko shamo’s verder, de Gentse kroppers zijn bijna gekoppeld.. de meeste maransen zitten op stal met méér licht, en de izegemsen doen wat ze moeten doen..
En ook ja er zijn al veel kuikens, zowel van de ko’s, de izegemsen, als de maransen.
Maar één ding kan ik reeds garanteren: het wordt een hanenjaar: tien op tien kuikens zijn hanen.
…
Zoals elk jaar is eindelijk de vaccinatie gebeurd van alle kippen en duiven..
Met drie man sterk zijn we dan om die klus te klaren.
Uiteindelijk is dat op twee uurtjes voorbij, maar het eigenlijke werk gebeurt daarvoor;
En dat is de selectie maken van de duiven, en de kippen.
Welke kippen en duiven worden in het volgende jaar gebruikt..
De selectie van kippen is snel gebeurt, die bloedlijnen heb je als het ware continu in je hoofd.
Maar die Gentse Kroppers is een ander verhaal.
Dan wordt er van elke duif een foto genomen, er wordt gekeken naar elk détail van de duif: heeft hij of zij verbeteringen qua type en stand in vergelijking met zijn ouders…
Dus de ganse stamboom van die specifieke duif wordt boven gehaald, want van elke duif in die zijn stamboom heb ik foto’s, zodat ik altijd kan teruggrijpen in de tijd.
Op zo’n moment ontdek je ook van die domme dingen: dat juist die ene met een bijzonder type zijn ring is kwijtgespeeld tijdens de opgroei, en dan vloek je even heel hard…
Als je twee jaren in een blog wilt samenvatten, dan is dat echt niet eenvoudig..
De Gentse kroppers evolueerden soms zoals verwacht soms niet..
De eerste echte mooie doffer werd geboren in 2007
Hoe de evolutie dit jaar gaat zijn, dat is een ander vraagteken….
Vandaag één week na datum
Kan ik eindelijk over je afscheid spreken
Toen ik die zondag jouw verenkleed mooi maakte
In het vooruitzicht van dat onafwendbare
brak voor mij die zo belangrijke veer…
Moeke
Mijn stamhoudster
De meest zachtste onder allen
De liefste onder allen
De mooiste onder allen
De fierste onder allen
Je plaats is leeg
Door niemand anders kan ze ingenomen worden
Maar wees gerust
Jouw genen komen terug in al je nazaten
Jouw bloed stroomt door hun aders
Vandaag met weemoed
Met tranen in de ogen
Kan ik eindelijk afscheid van je nemen
Moeke, je ziel is gevlogen
En toch zal je beeltenis voor altijd bij ons zijn.
op de mooiste ereplaats van het ganse huis
Anno 1999 ………….De tijd ging voorbij tot op die dag, bij een bezoek aan een buur, ik haar tegenkwam. Neen, zij kwam naar mij, keek me aan met die schrandere oogjes, al koerend maakte ze me het hof.
Zij kwam, zij zag, zij overwon.
Op dat ogenblik stond bij mij de tijd stil, zonder me te verroeren, liet ik haar getijen
En toen wist ik het, zij zal het zijn, een ras dat toen voor mij totaal onbekend was.
En ze ging mee, ze kreeg een naam, die fiere ‘Duchesse’, mijn hertogin, mijn fiere Gentse Kropper. Het vervolg kan men wel raden,
zo moesten er meerdere zijn………………………………..
Het vervolg kan men wel raden, zo moesten er meerdere zijn.
Op één van mijn zoektochten ontdekte ik ‘Moeke’, een zwart getijgerde duivin
. Heel lang hebben we gesproken die eigenaar en ik.
Over haar zeldzaamheid, over het aantal kwekers op de ganse wereld die op één hand te tellen zijn.
Zeer goed was ik bewust van alle problemen die er gingen komen.
Maar haar zeer lief karakter evenaart minstens het karakter van de ‘duchesse’
En samen met Moeke kwam ook Pa
Moeke en Pa, mijn stamhouders
Pa was een zwarte Gentse kropper, onzuiver van kleur
zijn type was slecht omdat zijn poten veel te kort waren
De kweekproblemen op één rijtje zetten was niet zo eenvoudig, want er waren er veel.
De vorming van de tijgertekening is niet eenvoudig, genetisch gezien is dit nog niet volledig duidelijk.
De witte veren bij de geboorte blijven wit, zwarte veren kunnen veranderen naar wit, maar kunnen dus evengoed zwart blijven.
Hier ziet U een jonge gentse kropper met ringnummer 080139, volledig geboren als een zwarte duif
dit is diezelfde duif 080139, maar dan verschillende maanden verder.
Als de eerste verruiing gebeurt is, blijven de duiven in deze kleurslag.
Het is zeer zelden dat een enkele pen nog na het eerste jaar kan verruien van zwart naar wit, en dit is dan meestal in de staart.
Een Gentse kropper getijgerd moet voldoen aan de standaard eisen van het ras en op de twee de plaats moet ze voldoen aan de eisen van de kleurslag.
Om het schipmodel te kunnen hebben, zouden zowel Moeke en Pa hoger op hun poten moeten staan.
Maar omdat er zo weinig erfelijk materiaal aanwezig is, moest ik door inbreng van andere Gentse het model verbeteren
Een Gentse kropper die niet blaast is geen Gentse kropper
Om al die problemen op te lossen, kwamen er getijgerden, en ook zwarte éénkleurigen bij, gezocht in heel Europa
dit is Clara een duitse kropper met heel goed blaaswerk
Nog anderen werden in huis gehaald, zoals Viktor en Guillaume uit Frankrijk
Clara en Babette uit Duitland
Ik leerde het verschil tussen fenotype en Genotype met Aurelie
Maar ondertussen ben je dan wel een paar jaar verder.
Ik besefte ook snel dat zonder zuivere zwarte Gentse kroppers er geen donker getijgerden konden gekweekt worden
… en dat er vele jaren nodig zouden zijn om de getijgerden en de zuivere zwarten terug op te bouwen
Ik leerde…ook dat je door éénmalig zuster en broer te kruisen, een onmisbaar genetisch kenmerk zoals het blaaswerk volledig kon vastleggen, het mooiste bewijs daarvan is bruintje.
Van jaar tot jaar werd er aandacht geschonken aan bepaalde typische kenmerken, zoals het blaaswerk, de manier waarop de inplanting is van de poten op het lichaam, de lengte van de hals, de lengte van de poten
Ondertussen zijn we jaren verder, Moeke en Pa zijn natuurlijk gestorven
Telkens werd er getracht om al deze facetten te verbeteren, door de juiste combinaties van doffer en duivin te maken
…het tentoonstellingsseizoen in 2007, en ja de eerste echte goede resultaten tonen zich
En we gaan verder. We zijn er nog lang niet
Niet elk jong dat geboren wordt heeft de ideale stand
… en dan zijn er nog die rood getijgerden en die blauw getijgerden die ook in opbouw zijn….
